ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت سیصد و چهل و هفتم :
آغاز روزی بی خورشید، خبری شوم داشت برای اهالی ناجوری!
ابرهای سنگین آسمان را پوشانده بودند، عطر نم به مشام می‌رسید و نسیم این عطر را سراسر شهر پراکنده کرده بود؛ اما باران ندای آمدن نمی‌داد، روزها تابستانی می‌گذشتند و هیچکس انتظار باران را نمی‌کشید. عطر باران بود؛ اما نمش نه، حال و هوای گریه‌اش بود؛ اما گریه‌ای خفه و بی‌اشک. انگار در دل آسمان پشت آن ابرهای سنگین بغضی نشکسته بو
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۲۰ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۵۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
مهسا
0یه حسی بهم میگه آرزوی مزدک ایم بوده که برای رامی بمیره... یه فکری مثل خوره داره مغزمو میخوره همش حس میکنم قراره قلب مزدک بشینه تو *** ی رامی
۷ ماه پیش
مهدیه فیروزی | نویسنده رمان
چه غم‌انگیز میشه اینجوری
۷ ماه پیشفاطمه ❤️
2آخ بچم مزدک چطوری قلبش پرپر شد💔 امان از عاشقانه های این دوتا اصلا قلبم اکلیلی میشه براشون 💖💖💖
۷ ماه پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
قندِ ناجورین با عشقشون😭
۷ ماه پیشنیا
0آخ ایراج آخ دوست دارم بکشمت
۸ ماه پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
ایرج بمیره کی بقیه رو بدبخت کنه؟😁
۸ ماه پیشدریا
1قرار بود بعد از فاش شدن هویت بامداد،ایرج نشاط رو برسونه پیش نیکو...پس چرا هنوز کارش و عملی نکرده؟؟یعنی نقشه ای داره پشت این حرکتش؟؟!🤔
۸ ماه پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
ایرج خونسرد و غیرمنتظره کاراشو میکنه🫣🍃
۸ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
فاطمه زهرا
0یادش بخیر،مثل قبلا که مزدک از تپه رامدخت رو نگاه میکرد،دلم تنگ شد🥲وای وای از مزدک که میخونم چشمام پر از اشک میشه😭😭